Łukasz Kubot
Państwo	Polska
Miejsce zamieszkania	Praga
Data i miejsce urodzenia	16 maja 1982 Bolesławiec
Wzrost	190 cm
Masa ciała	86 kg
Gra	praworęczna
Status profesjonalny	2002
Zakończenie kariery	aktywny
Trener	Tomáš Hlásek i Ivan Machytka
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	0
Najwyżej w rankingu	41 (12 kwietnia 2010)
Australian Open	4R (2010)
Roland Garros	1R (2009, 2010)
Wimbledon	2R (2010)
US Open	3R (2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	5
Najwyżej w rankingu	10 (7 czerwca 2010)
Australian Open	SF (2009)
Roland Garros	QF (2010)
Wimbledon	QF (2009)
US Open	1R (2006, 2007, 2009)
Strona internetowa

Łukasz Kubot (ur. 16 maja 1982 w Bolesławcu) – polski tenisista. Zwycięzca pięciu turniejów deblowych ATP w parze z Austriakiem Oliverem Marachem oraz finalista dwóch turniejów singlowych ATP i czterech turniejów deblowych ATP. Zwycięzca trzech turniejów rangi Futures i dwóch rangi Challenger w singlu oraz dwóch turniejów rangi Futures i osiemnastu rangi Challenger w deblu. Reprezentant Polski w Pucharze Davisa od 2001. Pierwszy polski tenisista od czasów Wojciecha Fibaka w 1986, który osiągnął pierwszą 100. rankingu tenisistów, a następnie pierwszą 50. rankingu. Obecnie mieszka w Pradze. Trenerami Kubota są Czesi Tomáš Hlásek i Ivan Machytka. Reprezentuje dwa kluby: polski KKT Wrocław oraz czeski TK Neridé. Syn Janusza Kubota, byłego piłkarza i trenera.

Spis treści 1 Kariera 1.1 Początki 1.2 2002-2008 1.3 2009 1.4 2010 2 Turnieje ATP 2.1 Gra pojedyncza 2.1.1 Finalista 2.2 Gra podwójna 2.2.1 Mistrz 2.2.2 Finalista 3 Wygrane turnieje rangi Challenger i All Futures 3.1 Gra pojedyncza 3.2 Gra podwójna 4 Historia występów w turniejach ATP 4.1 Gra pojedyncza 4.2 Gra podwójna 5 Występy w Turniejach Masters (gra podwójna) 6 Puchar Davisa 7 Partnerzy w karierze deblowej 8 Linki zewnętrzne

edytuj Kariera

edytuj Początki

Pierwszy duży sukces Kubota to wygrana w międzynarodowych mistrzostwach Polski do lat 16, zarówno w singlu, jak i w deblu. W tym samym, 1998 roku, wyjechał na dziesięć miesięcy do Akademii Tenisowej Johna Newcombe'a w Stanach Zjednoczonych. Podczas tego pobytu został m.in. wicemistrzem Teksasu do lat 18. Po powrocie do Polski zaczął zdobywać pierwsze punkty do klasyfikacji ITF wśród osiemnastolatków. Po azjatyckim tournée znajdował się na 46. miejscu w rankingu, co pozwoliło mu na udział w wielkoszlemowym Wimbledonie. Łukasz dotarł tam do ćwierćfinału w grze pojedynczej i podwójnej. Później dotarł on do ćwierćfinału sopockiego challengera z pulą 50 000 USD Warta Cup, a pod koniec sezonu zaliczył dwa udane występy w futuresach na Filipinach. W 2001 roku otrzymał dziką kartę do turnieju KGHM Dialog Polish Indoors, w którym to doszedł do drugiej rundy, eliminując Włocha Cristiano Carrati (później, po wyrównanej walce, uległ Gruzinowi Labadze). Później zaliczył swe pierwsze zwycięstwo w daviscupowej reprezentacji Polski (przeciwko Izraelowi), a w sierpniu dotarł do finału Warta Cup, w którym przegrał z Hiszpanem Davidem Ferrerem. W tym samym sezonie doszedł do kilku półfinałów imprez typu futures (o puli nagród ok. 10-15 tysięcy USD).

edytuj 2002-2008

Następny sezon to kolejne sukcesy drużynowe – srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Europy, Mistrzostwo Polski w barwach MKT Łódź oraz zwycięstwa w meczach Davis Cup przeciwko Tunezji, Cyprowi i Macedonii. W turniejach singlowych było nieco gorzej, jednak również nie bez udanych występów – po jednym finale, półfinale i ćwierćfinale w turniejach futures. W roku 2003 to pierwszej, po Warta Cup, udane starty w challengerach. W rosyjskim Togliatti Łukasz odpadł dopiero w półfinale, a w Doniecku i Mordovie zaliczył po dwa wygrane mecze. W deblu było jeszcze lepiej (zwycięstwo, finał, trzy półfinały, w tym jeden 125,000 USD). W meczu Davis Cup przeciwko RPA Kubot wygrał z Wesleyem Moodie i po raz pierwszy w karierze awansował do trzeciej setki rankingu ATP w singlu oraz drugiej setki w deblu. W tym sezonie Łukasz wygrał dwa turnieje futures z rzędu, doszedł do półfinału challengera w Canberze, a w deblu zaliczył m.in. finał turnieju KGHM Dialog Polish Indoors we Wrocławiu (w parze z Bartłomiejem Dąbrowskim).

W ostatnim okresie był najwyżej sklasyfikowanym z Polaków (w rankingu ATP najwyżej w karierze znalazł się na 118. miejscu). W 2008 na kilka miesięcy wyprzedził go Dawid Olejniczak. Status profesjonalny posiada od 2002. Jest zawodnikiem praworęcznym. W 2006 w cyklu turniejów challengerowych dotarł do finału w Dharward w singlu i odniósł zwycięstwo w Napoli w deblu (z Czechem Tomášem Cibulcem).

W 2006 przez eliminacje dostał się do turnieju głównego US Open, stając się pierwszym polskim singlistą od 11 lat w imprezie wielkoszlemowej. 30 sierpnia wygrał w I rundzie z wyżej sklasyfikowanym Belgiem Kristofem Vliegenem (rozstawionym z numerem 32) i został pierwszym Polakiem, który awansował do II rundy od 20 lat. 1 września awansował do III rundy, pokonując Izraelczyka Noama Okuna 7:6, 6:4, 2:6, 2:6, 6:4. Występ na US Open zakończył porażką w 1/16 finału z rozstawionym z numerem 7 Rosjaninem Nikołajem Dawydienko.

W 2008 grał przede wszystkim w challengerowych turniejach ATP. W singlach wygrał raz w Oberstaufen, a w grze podwójnej odnosił w większości turniejów zwycięstwa.

edytuj 2009

W 2009 dostał się wraz z Austriakiem Oliverem Marachem do deblowego Australian Open. 22 stycznia w I rundzie wygrali wraz z Marachem z Lu Yen-hsun i Rainerem Schüttlerem 6:2, 6:1 i awansowali do II rundy. W II rundzie pokonali rozstawionych z numerem 1 Daniela Nestora i Nenada Zimonjicia 7:5, 6:4 i tym samym awansowali do III rundy, w której zwyciężyli z parą Carsten Ball i Chris Guccione 6:2, 6:4. W 1/4 finału wygrali z turniejową "szóstką": Mariuszem Fyrstenbergiem i Marcinem Matkowskim 6:2, 6:2. W półfinale przegrali z deblem Mahesh Bhupathi i Mark Knowles 3:6, 1:6.

Następnie wystąpił w turnieju KGHM Dialog Polish Indoors, w którym odpadł w I rundzie przegrywając 4:6, 7:5, 6:7 z Czechem Robinem Vikiem.

W lutym 2009 roku zagrał w turnieju ATP w Costa do Sauipe, gdzie w singlu, przechodząc wcześniej przez eliminacje, doszedł do II rundy turnieju głównego, a w deblu grając razem z Austriakiem Oliverem Marachem doszedł do półfinału. W kolejnym turnieju w Buenos Aires zagrał tylko w deblu, ponownie z Marachem. W I rundzie przegrali z Brianem Dabulem i Sergio Roitmanem 5:7, 2:6.

11 kwietnia 2009 w finale turnieju ATP Grand Prix Hassan II 2009 w Casablance w parze z Oliverem Marachem pokonali w finale parę Simon Aspelin i Paul Hanley, wygrywając w ten sposób swój pierwszy turniej deblowy rangi ATP.

W dniach 29 kwietnia - 1 maja 2009 Łukasz Kubot brał udział w challengerze Prosperita Open 2009, odbywającym się w Ostrawie. Występ zakończył na ćwierćfinale pokonując po drodze rozstawionego z numerem 1 Marcosa Baghdatisa 6:4, 6:1 i Kevina Andersona 6:3, 6:1. W 1/4 finału przegrał z Janem Hájkiem 3:6, 6:0, 4:6.

Od 4 do 10 maja 2009 brał udział w turnieju Serbia Open 2009. W kwalifikacjach singla pokonał kolejno Mathieu Montcourta 3:6, 6:4, 6:4, Walerija Rudniewa 6:4, 6:4. W III rundzie przegrał z Dominikiem Hrbatým 6:7, 6:0, 0:6, ale mimo porażki wszedł do turnieju głównego jako "szczęśliwy przegrany" (najwyżej notowany zawodnik spośród finalistów eliminacji). W I rundzie wygrał z Arsenijem Zlatanoviciem 6:3, 7:5, potem w II rundzie wygrał z rozstawionym z numerem 3 Igorem Andriejewem 3:2 - krecz Andriejewa. W ćwierćfinale pokonał Belga Kristofa Vliegena 7:6, 6:3, a w półfinale pokonał rozstawionego z numerem 2 Chorwata Ivo Karlovicia. W finale przegrał z najwyżej rozstawionym w turnieju, reprezentantem gospodarzy, Novakiem Đokoviciem 3:6, 6:7. W turnieju deblowym Kubot w parze z Oliverem Marachem byli rozstawieni z numerem 2. W I rundzie pokonali Janko Tipsarevicia oraz Viktora Troickiego 6:4, 6:1, w II rundzie wygrali z parą Nikola Ciric i David Savic 6:4, 3:6, 10:8. W półfinale pokonali Rogiera Wassena oraz Igora Zelenay'ego 7:5, 6:2. Zdobyli swój drugi tytuł deblowy pokonując parę Johan Brunström i Jean-Julien Rojer 6:2, 7:6.

W French Open Łukasz Kubot przebrnąwszy eliminacje przegrał w I rundzie z Viktorem Troickim po pięciosetowym pojedynku. W grze podwójnej, wraz z Marachem, w pierwszej rundzie wygrali z parą Mathieu Montcourt i Édouard Roger-Vasselin. W drugiej rundzie przegrali z duetem Michael Kohlmann i Alexander Waske.

W turnieju Bank Austria TennisTrophy Kubot wraz z austriakiem Oliverem Marachem sięgnęli po kolejny tytuł deblowy pokonując w finale Austriaków Jürgena Melzera i Juliana Knowle 2:6, 6:4, 11:9. Dzięki temu zwycięstwu zakwalifikowali się do turnieju ATP World Tour Finals, który odbył się w dniach 22 listopada - 29 listopada 2009 jako 6 para deblowa w sezonie 2009.

edytuj 2010

Sezon 2009 zakończył na 101. miejscu w rankingu singlowym i dzięki temu zakwalifikował się do turnieju głównego Australian Open 2010. Wcześniej, sezon rozpoczął od dotarcia do ćwierćfinału turnieju Qatar ExxonMobil Open 2010 w Dausze. W I rundzie Australian Open pokonał Niemca Mischa Zvereva 6:3, 6:3, 6:3, zaś w 2 rundzie Kolumbijczyka Santiago Giraldo 6:4, 3:6, 6:3, 6:1. Do 1/8 finału awansował po walkowerze Michaiła Jużnego. Odpadł po meczu z rozstawionym z numerem 3 Novakiem Đokoviciem przegranym 1:6, 2:6, 5:7, jednokrotnie przełamując podanie Djokovicia.

6 lutego wygrał swój czwarty turniej deblowy w karierze, w parze z Olivierem Marachem, zwyciężając w turnieju Movistar Open. W kolejnym turnieju, Brasil Open dotarł do finału zarówno w singlu, jak i deblu. Po drodze do finału singla pokonał m.in. rozstawionego z numerem czwartym Alberta Montañésa w II rundzie i nr 4 Igora Andriejewa w półfinale, ulegając dopiero najwyżej rozstawionemu, Juanowi Carlosowi Ferrero 1:6, 0:6. Z kolei w finale debla, para Kubot/Marach, uległe parze Cuevas/Granollers 4:6, 5:7. Z powodu opadów deszczu w czwartek niektóre mecze przełożono na piątek, a biorąc pod uwagę udział Kubota także w deblu, musiał on rozegrać 7 meczów w ciągu 3 dni. Po tym turnieju Kubot po raz pierwszy w karierze znalazł się w pierwszej pięćdziesiątce rankingu singlowego (48. miejsce). Tydzień później, 27 lutego Kubot w parze z Oliverem Marachem wygrali turniej Abierto Mexicano TELCEL wygrywając w finale z Włochami Fabio Fogninim i Potito Starace 6:0, 6:0. Kubot nie wystartował w BNP Paribas Open Indian Wells z powodu kontuzji, której nabawił się podczas przegranego meczu z Finlandią(2:3) w ramach Pucharu Davisa. Po dwutygodniowej rehabilitacji Łukasz wystąpił w turnieju w Miami na Florydzie. Niestety Polak pożegnał się z turniejem już w I rundzie przegrywając z powracającym na korty po kontuzji Argentyńczykiem Davidem Nalbandianem gładko w dwóch setach.

edytuj Turnieje ATP

edytuj Gra pojedyncza

edytuj Finalista

Lp.	Data	Turniej	Kat.	Pula	Naw.	Mistrz	Wynik
1.	10 maja 2009	Belgrad	ATP 250	450 000 €	ziemna	Novak Đoković	3:6, 6:7(0)
2.	14 lutego 2010	Costa do Sauípe	ATP 250	422 500 $	ziemna	Juan Carlos Ferrero	1:6, 0:6

edytuj Gra podwójna

edytuj Mistrz

Lp.	Data	Turniej	Kat.	Pula	Naw.	Partner	Finaliści	Wynik
1.	11 kwietnia 2009	Casablanca	ATP 250	450 000 €	ziemna	Oliver Marach	Simon Aspelin Paul Hanley	7:6(4), 3:6, 10:6
2.	10 maja 2009	Belgrad	ATP 250	450 000 €	ziemna	Oliver Marach	Johan Brunström Jean-Julien Rojer	6:2, 7:6(3)
3.	1 listopada 2009	Wiedeń	ATP 250	650 000 €	twarda	Oliver Marach	Julian Knowle Jürgen Melzer	2:6, 6:4, 11:9
4.	6 lutego 2010	Santiago	ATP 250	287 337 €	ziemna	Oliver Marach	Potito Starace Horacio Zeballos	6:4, 6:0
5.	27 lutego 2010	Acapulco	ATP 500	955 000 €	twarda	Oliver Marach	Fabio Fognini Potito Starace	6:0, 6:0

edytuj Finalista

Lp.	Data	Turniej	Kat.	Pula	Naw.	Partner	Finaliści	Wynik
1.	23 kwietnia 2007	Casablanca	International Series	416 000 €	ziemna	Oliver Marach	Jordan Kerr David Škoch	6:7, 6:1, 6:10
2.	22 października 2007	Lyon	International Series	800 000 €	dywanowa	Lovro Zovko	Sébastien Grosjean Jo-Wilfried Tsonga	4:6, 3:6
3.	23 marca 2009	Acapulco	ATP 500	450 000 €	twarda	Oliver Marach	František Čermák Michal Mertiňák	6:4, 4:6, 7:10
4.	14 lutego 2010	Costa do Sauípe	ATP 250	422 500 €	ziemna	Oliver Marach	Pablo Cuevas Marcel Granollers-Pujol	4:6, 5:7

edytuj Wygrane turnieje rangi Challenger i All Futures

edytuj Gra pojedyncza

Lp.	Data	Turniej	Kat.
1.	2004	Stuttgart	All Futures
2.	2004	Oberhaching	All Futures
3.	2004	Frydland	All Futures
4.	2005	Donieck	Challenger
5.	2008	Oberstaufen	Challenger

edytuj Gra podwójna

Lp.	Data	Turniej	Kat.	Partner
1.	2002	Praga	All Futures	Mariusz Fyrstenberg
2.	2003	Valladolid	Challenger	Jun Kato
3.	2004	Monachium	All Futures	Mariusz Fyrstenberg
4.	2004	Canberra	Challenger	Zbynek Mlynarek
5.	2005	San Luis Potosí	Challenger	Oliver Marach
6.	2005	Poznań	Challenger	Filip Urban
7.	2005	Joplin	Challenger	Rik de Voest
8.	2005	Ad-Dauha	Challenger	Oliver Marach
9.	2006	Neapol	Challenger	Tomáš Cibulec
10.	2007	Tunis	Challenger	Oliver Marach
11.	2007	Casablanca	Challenger	Oliver Marach
12.	2008	Bratysława	Challenger	František Čermák
13.	2008	Seul	Challenger	Oliver Marach
14.	2008	Helsinki	Challenger	Oliver Marach
15.	2008	Pusan	Challenger	Rik de Voest
16.	2008	Lanzarote	Challenger	Rik de Voest
17.	2008	Prościejów	Challenger	Rik de Voest
18.	2008	Fergana	Challenger	Konstantin Krawczuk
19.	2008	Karszy	Challenger	Oliver Marach
20.	2008	Cancún	Challenger	Oliver Marach

edytuj Historia występów w turniejach ATP

edytuj Gra pojedyncza

Turniej	Kategoria do 2008	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	Suma Zw.-Por.
Australian Open		A	LQ	A	LQ	A	LQ	4R	6–4
French Open		A	LQ	LQ	LQ	A	1RQ	1R	4–5
Wimbledon		A	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	2R	2–6
US Open		A	LQ	3RQ	LQ	A	LQ	1R	10–5
Zw.-Por. w Wielkim Szlemie		0–0	2–4	6–3	5–4	0–1	6–4	3–3	22–19
Turnieje ATP World Tour Masters 1000
Indian Wells	Masters	A	A	A	A	A	LQ	A	0–1
Miami	Masters	A	A	A	A	A	A	1R	0–1
Monte Carlo	Masters	A	A	A	A	A	A	1R	0–1
Rzym	Masters	A	A	A	A	A	A	1R	0–1
Madryt	Masters	A	A	A	A	A	A	1R	0–1
Toronto/Montréal	Masters	A	A	A	A	A	LQ	A	0–1
Cincinnati	Masters	A	A	A	A	A	1RQ	1R	2–2
Szanghaj	–	–	–	–	–	–	1RQ		2–1
Paryż	Masters	A	A	A	A	A	2RQ		3–1
Turnieje ATP World Tour 500
Rotterdam	International Gold	A	A	A	A	A	A	A	0–0
Memphis	International Gold	A	A	A	A	A	A	A	0–0
Acapulco	International Gold	A	A	A	A	A	LQ	2R	2–2
Dubaj	International Gold	A	A	A	A	A	A	A	0–0
Barcelona	International Gold	A	A	A	A	A	LQ	1R	0–2
Hamburg	Masters	A	A	A	A	A	A	A	0–0
Waszyngton	International	A	A	A	A	A	LQ	A	1–1
Pekin	International	A	A	A	A	A	2RQ		3–1
Tokio	International Gold	A	A	A	1R	A	A		0–1
Bazylea	International	A	A	A	A	A	A		0–0
Walencja	International	A	A	A	A	A	A		0–0
Turnieje ATP World Tour 250a
Ad-Dauha	International	A	A	A	A	A	LQ	QF	4–2
Sydney	International	A	A	A	LQ	A	A	A	1–1
Santiago	International	A	A	A	A	A	A	2R	1–1
Costa do Sauípe	International	A	A	A	A	A	2RQ	F	8–2
Buenos Aires	International	A	A	A	A	A	A	1R	0–1
Delray Beach	International	A	A	A	1R	A	A	A	0–1
Casablanca	International	A	A	A	LQ	A	LQ	QF	2–3
Belgrad	–	–	–	–	–	–	FLL	A	6–2
Nicea	–	–	–	–	–	–	–	2R	1–1
Londyn	International	A	A	A	A	LQ	LQ	A	2–2
Eastbourne	–	–	–	–	–	–	A	1R	0–1
Newport	International	A	A	1R	A	A	A	A	0–1
Stuttgart	International Gold	A	A	A	A	A	QFQ	A	4–1
New Haven	International	A	A	A	A	A	A	1R	0–1
Bukareszt	International	A	A	A	A	A	LQ		2–1
Sztokholm	International	A	A	A	A	LQ	A		2–1
St. Petersburg	International	A	A	1R	A	A	A		0–1
Wiedeń	International Gold	A	A	2R	LQ	A	1R		2–3
Dawne turnieje ATP
Sopot/Warszawa	International	2R	1R	1R	1R	A	–	–	1–4
Bombaj	International	–	–	1R	A	–	–	–	0–1
Kitzbühel	International Gold	A	A	1R	A	A	A	–	0–1
Ogólny bilans spotkań									71–69

Legenda A = nie uczestniczył w turnieju – = turniej nie odbywał się LQ = odpadł w kwalifikacjach xR = x runda (x – numer rundy) QF = ćwierćfinał SF = półfinał F = finał W = zwycięstwo

Przypisy a Uwzględniono tylko turnieje w których zawodnik wystąpił. Q Do turnieju głównego dostał się przez kwalifikacje. LL Do turnieju głównego dostał się jako lucky loser, mimo porażki w kwalifikacjach.

edytuj Gra podwójna

Turniej Kategoria do 2008 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 Suma Zw.-Por. Wielki Szlem Australian Open A A A A A A 3R A SF 3R 8–3 French Open A A A A A A 3R 1R 2R QF 6–4 Wimbledon A A A 2RGK A 2RTZ 2RMF 2RRdV QF 1R 7–6 US Open A A A A A 1RTC 1RDS A 1R 0–3 Zw.-Por. w Wielkim Szlemie 0–0 0–0 0–0 1–1 0–0 1–2 5–4 1–2 8–4 5–3 21–16 Mistrzostwa kończące sezon ATP World Tour Finals A A A A A A A A RR 2–1 Turnieje ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells Masters A A A A A A A A 2R A 1–1 Miami Masters A A A A A A A A A 1R 0–1 Monte Carlo Masters A A A A A A A A A QF 1–1 Cincinnati Masters A A A A A A A A SF SF 4–2 Toronto/Montréal Masters A A A A A A A A QF 2–1 Szanghaj – – – – – – – – – QF 1–1 Turnieje ATP World Tour 500 Acapulco International Gold A A A A A A A A F W 7–1 Barcelona International Gold A A A A A A A A QF 2R 2–2 Hamburg Masters A A A A A A A A QF A 1–1 Waszyngton International A A A A A A A A 1R A 0–1 Pekin International A A A A A A A A QF 1–1 Tokio International Gold A A A A A A QFWM A A 1–1 Turnieje ATP World Tour 250 Ad-Dauha International A A A A A SF A A QFDT QFSD 4–3 Sydney International A A A A A A A A A QF 3–2 Santiago International A A A A A A A A A W 4–0 Costa do Sauípe International A A A A A A A A SF F 5–2 Buenos Aires International A A A A A A A A 1R A 0–1 Delray Beach International A A A A A A SFPA A A A 2–1 Casablanca International A A A A A A F A W 1R 7–2 Belgrad – – – – – – – – – W A 4–0 Londyn International A A A A A A A A SF A 2–1 Eastbourne – – – – – – – – – A 1R 0–1 Newport International A A A A A SFRdV A A A A 2–1 Stuttgart International Gold A A A A A A A A SF A 2–1 New Haven International A A A A A A A A A 1R 0–1 Bukareszt International A A A A A A A A SF 2–1 Kitzbühel International Gold A A A A A QFTC A A A 1–1 Lyon International A A A A A A FLZ A A 3–1 St. Petersburg International A A A A A QFDS A A A 1–1 Wiedeń International Gold A A A A A 1RTZ 1RJL A W 4–2 Dawne turnieje ATP Sopot/Warszawa International QFBD 1RMG A 1RBD QFFU SF SF A – – 6–6 Bombaj International – – – – – QFRV A – – – 1–1 Ogólny bilans spotkań 95–59

Partnerzy TC Tomáš Cibulec SD Steve Darcis BD Bartłomiej Dąbrowski RdV Rik de Voest MF Mariusz Fyrstenberg MG Michał Gawłowski GK Gergely Kisgyörgy JL Jaroslav Levinský WM Wesley Moodie PA Andrei Pavel DS David Škoch DT Dmitrij Tursunow FU Filip Urban RV Robin Vik TZ Tomáš Zíb LZ Lovro Zovko Jeśli nie wyszczególnione, to partnerem był Oliver Marach

edytuj Występy w Turniejach Masters (gra podwójna)

Runda	Partner	Data	Przeciwnicy	Wynik
ATP World Tour Finals 2009 Rozstawienie: nr 6
Runda grupowa Grupa Złota (3. miejsce)	Oliver Marach	23 listopada 2009	Lukáš Dlouhý / Leander Paes [4]	6:4, 7:6(3)
		25 listopada 2009	Maks Mirnyj / Andy Ram [7]	4:6, 6:4, 16:14
		27 listopada 2009	Bob Bryan / Mike Bryan [2]	3:6, 4:6

edytuj Puchar Davisa

Łukasz Kubot reprezentuje Polskę w Pucharze Davisa od 2001 z przerwą w 2008 i 2009. W ciągu siedmiu edycji rozegrał 26 meczów, w tym 22 singlowe i 4 deblowe. 20 meczów wygrał, 6 przegrał.

Runda	Mecz (końcowy wynik)	Data	Spotkanie	Wynik
Puchar Davisa 2001 (Strefa Europa/Afryka grupa II)
Runda I	Polska –  Izrael (2:3)	27-29 maja	Łukasz Kubot – Noam Okun	2:6, 3:6, 2:6
			Łukasz Kubot – Amir Hadad	7:6(3), 6:4
Puchar Davisa 2002 (Strefa Europa/Afryka grupa III B)
Round Robin	Polska –  Cypr (3:0)	8 maja	Kubot/Dąbrowski – Baghdatis/Baghdatis	6:4, 7:6(3)
	Polska –  Macedonia (3:0)	9 maja	Kubot/Urban – Rusevski/Grabuloski	6:2, 6:3
	Polska –  Tunezja (2:1)	10 maja	Kubot/Dąbrowski – Abid/Jaziri	6:3, 6:4
Baraże o miejsca 1-4 Round Robin	Polska –  Madagaskar (3:0)	11 maja	Łukasz Kubot – Alexis Rafidison	6:2, 6:0
	Polska –  Estonia (3:0)	12 maja	Łukasz Kubot – Ivar Troost	6:3, 6:2
Puchar Davisa 2003 (Strefa Europa/Afryka grupa II)
Runda I	Polska – RPA (2:3)	4-6 kwietnia	Łukasz Kubot – Rik de Voest	6:3, 1:6, 3:6, 0:6
			Łukasz Kubot – Wesley Moodie	6:4, 2:6, 6:3
Puchar Davisa 2004 (Strefa Europa/Afryka grupa II)
Runda I	Polska –  Słowenia (3:2)	9-11 kwietnia	Łukasz Kubot – Luka Gregorc	7:6(5), 7:6(2), 6:3
			Łukasz Kubot – Marko Tkalec	1:6, 6:7(2), 6:4, 6:3, 4:6
Ćwierćfinał	Polska –  Algieria (4:1)	16-18 lipca	Łukasz Kubot – Abdel-Hak Hameurlaine	6:1, 7:6(3), 6:1
			Łukasz Kubot – Lamine Ouahab	6:2, 7:6(1), 6:3
Półfinał	Polska –  Włochy (2:3)	24-26 września	Łukasz Kubot – Potito Starace	4:6, 3:6, 4:6
			Łukasz Kubot – Filippo Volandri	3:6, 6:4, 6:1, 6:7(4), 6:2
Puchar Davisa 2005 (Strefa Europa/Afryka grupa II)
Runda I	Polska –  Algieria (2:3)	4-6 marca	Łukasz Kubot – Lamine Ouahab	6:2, 7:6(4), 6:1
			Łukasz Kubot – Slimane Saoudi	5:7, 1:6, 6:2, 6:3, 6:0
Baraże o degradację	Polska –  Estonia (5:0)	15-17 lipca	Łukasz Kubot – Jaak Poldma	6:0, 6:1, 7:6(7)
			Kubot/Fyrstenberg – Koppel/Künnap	6:3, 6:4, 6:3
Puchar Davisa 2006 (Strefa Europa/Afryka grupa II)
Runda I	Polska –  Łotwa (5:0)	7-9 kwietnia	Łukasz Kubot – Andis Juška	6:4, 7:6(3), 6:7(6), 3:6, 8:6
Ćwierćfinał	Polska –  Gruzja (2:3)	21-23 lipca	Łukasz Kubot – Lado Chikhladze	7:5, 6:4, 6:2
			Łukasz Kubot – Irakli Labadze	6:4, 3:6, 7:5, 2:6, 4:6
Puchar Davisa 2007 (Strefa Europa/Afryka grupa II)
Runda I	Polska –  Nigeria (5:0)	6-8 kwietnia	Łukasz Kubot – Jonathan Igbinovia	6:3, 6:2, 7:6(4)
Ćwierćfinał	Polska –  Grecja (5:0)	20-22 lipca	Łukasz Kubot – Paris Gemouchidis	6:2, 6:0, 6:2
Puchar Davisa 2010 (Strefa Europa/Afryka grupa I)
Runda I	Polska –  Finlandia (2:3)	5 lutego	Łukasz Kubot – Henri Kontinen	6:4, 6:2, 7:6
		7 lutego	Łukasz Kubot – Jarkko Nieminen	4:6, 6:7, 7:6, 5:7

edytuj Partnerzy w karierze deblowej

Leonardo Azzaro Jonathan Beardsley František Čermák Tomáš Cibulec Bartłomiej Dąbrowski Rik de Voest Mariusz Fyrstenberg Michał Gawłowski Manuel Jorquera Jun Kato Gergely Kisgyörgy Michael Kohlmann

Konstantin Krawczuk Robert Lindstedt Oliver Marach Michal Mertiňák Nikołaj Miszin Zbynek Mlynarik Frank Moser Gilles Müller Radosław Nijaki Björn Phau Andreas Posavac Michał Przysiężny

Răzvan Sabău Joseph Sirianni David Škoch Martin Štěpánek Horia Tecău Orest Tereszczuk Dmitrij Tursunow Lars Übel Filip Urban Tomáš Zíb Lovro Zovko

edytuj Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Łukasza Kubota
• Łukasz Kubot sylwetka na stronie ATP Tour (ang.)
• Łukasz Kubot sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.)

906 brak hosta brak hosta no host wymiana linkow